Dagboek van een wadwachter - Dag 3 - Vallende sterren en vallende moersleutels

 

De nacht is indrukwekkend mooi. De sterrenhemel wordt omlijnd door de verschillende lichten aan de horizon: de groen en rood oplichtende boeien van de vaargeul, het licht van de Brandaris en de verlichte schepen. Door het hemelgewelf schiet af en toe een satelliet of een vallende ster. Verschillende sterrenbeelden zijn zichtbaar. Aan de noordzijde van de hemel staat de Poolster. Deze ster zit weer in het sterrenbeeld de Kleine Beer. Het sterrenbeeld dat de vorm van een platte W heeft, Cassiopeia, is ook duidelijk zichtbaar. In het noordoosten staat Perseus en boven aan de hemel zien we de staart van de Zwaan. Over de hemel ligt een lichte band waarin Cassiopeia en de Zwaan staan: het is de Melkweg. Bij de Waddeneilanden en de Waddenzee is er weinig lichtvervuiling, waardoor de hemel op z’n donkerst is. Jupiter en Saturnus met hun zichtbare manen en ring staan aan de andere kant van de wadtoren.

 

Er zijn ook geluiden te horen: kabbelend water aan alle zijden van de toren en af en toe een grote stern die krijsend over komt vliegen. We kijken nog wat rond in de verlichte duisternis, trekken de dekens over ons heen en dommelen langzaam in. Buiten slapen is heerlijk. 

 

De volgende ochtend doe ik m’n ogen open en kijk slaperig om me heen. De zon brandt als een felle lamp boven de horizon en er ligt een dun wolkendek over Richel. Tijd voor een nieuwe dag. Het ontbijt vindt plaats achter de telescoop. De horizon blijkt gevuld met zeilschepen. Het is een prachtig, idyllisch gezicht.

Door de telescoop kijken tijdens het ontbijt

De horizon met bootjes

Vanuit het water de horizon met bootjes gefotografeerd

We hebben tot dan toe geen technische storingen of andere problemen gehad. Maar tijdens lunchtijd blijkt ineens dat het gas op is! We krijgen het gasfornuis niet meer aan. Oeps… we zijn vergeten te vragen aan de bemanning van de kustwacht of ze onze gasfles wilden checken… Ik zie al een visioen van maaltijden van harde pasta, harde rijst en nog maar een paar broodkruimels voor me. Dat wordt licht uithongeren… Maar, we besluiten te checken of er nog een gasfles staat. Check, er staan twee gasflessen. Ik pak de moersleutel en koppel de slang aan de andere gasfles. Dat gaat op zich prima, tot de sleutel uit m’n handen glijdt. Hij stort zich op… één van de tenen van m’n linkervoet. AUUUUUUUUUWWWWWW. Ik bijt op m’n onderlip en snap gelijk waarom bouwvakkers stalen neuzen hebben. Op je blote voeten te sleutelen… slecht idee. 

 

In de avond loop ik nog steeds mank. Hopelijk is het niet gebroken. Gas hebben we in ieder geval weer.

 

Bij laagwater liggen er 5 schepen vast bij Richel. Er stapt een groepje mannen uit hun schip en komt naar de wadtoren gevoetbald. Ze blijken Duits te zijn en we nodigen ze uit op de toren. Ze zijn geïnteresseerd en stellen ons verschillende vragen. ‘Kan de wadtoren drijven en zit er een motor in?’ ‘Het ponton dat onderaan de toren zit is gevuld met water. Hierdoor staat de toren op Richel altijd op de grond. Aan het eind van het seizoen wordt het water verwijderd uit het ponton en vervoert een schip de wadtoren weer terug naar de haven in Texel’, leg ik ze uit. We beantwoorden hun andere vragen en vragen hun waar ze vandaan komen. De mannen blijken een bootreisje van een week te doen langs verschillende eilanden. Ze genieten van het uitzicht, blijven een minuut of tien en lopen daarna weer terug met hun voetbal naar de boot.

 

 

De boten die nu vastliggen blijven vannacht ook. Dat geeft altijd zo’n gezellig gevoel. Dat je niet de enige bent op Richel, maar dat er meer mensen zijn die er komen slapen. Hun bootlichten zijn de enige lichten die ‘s nachts branden op de zandplaat. 


Een vogelsamenvatting: We hebben vandaag weer heel veel vogels gezien, waaronder wel 4 roofvogels! 3 vrouwelijke bruine kiekendieven en 1 buizerd. Eén vliegende bruine kiekendief werd aangevallen door een groep kokmeeuwen. Bij elke aanval van boven keerde ze zich op haar rug om naar haar aanvaller te grijpen. Dit deed ze meerdere keren. Dat zag er vet uit. Ze bleef zich maar omkeren in de lucht.

 

Check via deze site wat Bram en ik allemaal gezien hebben qua soorten en aantallen: https://old.waarneming.nl/gebied/view/133649

 

Eén van de bruine kiekendieven

Reactie schrijven

Commentaren: 0